مقالات

امکان دارد ریاست جمهوری ماکرون برای اتحادیه اروپا دشواری هایی ایجاد کند [دانیل بروسلر، زوددویچه سایتونگ (آلمان)، 25 آوریل 2017]

115412  ۱۳۹۶/۰۲/۰۶
روشن است که ماکرون نیز آن شریک آسانی که بسیاری از افراد در برلین مشتاق وی بودند، نخواهد بود. ایده های وی بسیار چالش برانگیز هستند. بسیاری از آنها نیز هنوز هم مبهم می باشند، به ویژه که او برگزاری یک دوره مشاوره شش تا ده ماهه را در تمام کشورهای عضو اتحادیه اروپا پیشنهاد می کند. آنها باید یک نقشه راه را که به یک برنامه پنج ساله برای اروپا منجر شود، تهیه کنند.

امکان دارد ریاست جمهوری ماکرون برای اتحادیه اروپا دشواری هایی ایجاد کند
• در بروکسل از نتایج خوبی که امانوئل ماکرون در انتخابات فرانسه به دست آورد، ابراز خوشحالی می شود.
• او به عنوان فردی موافق [اتحادیه] اروپا در نظر گرفته می شود. با وجود این، امکان دارد ایده های وی برای برخی در بروکسل بیش از حد سختگیرانه و پیچیده باشد.
• ماکرون می خواهد خود بودجه ای برای منطقه یورو فراهم کند.
چند قانون نانوشته در بروکسل وجود دارد که به طور معمول هرگز از آنها تخلف نمی شود. شاید مهم ترین خواسته کمیسیون اتحادیه اروپا، عدم دخالت در رقابت های انتخاباتی در کشورهای عضو می باشد. ژان کلود یانکر، رئیس این کمیسیون یکشنبه شب تلفن را به دست گرفت و این قانون را زیر پا گذاشت.
این مقام لوکزامبورگی به امانوئل ماکرون زنگ زد و پیروزی او را در دور اول انتخابات ریاست جمهوری فرانسه تبریک گفت. یونکر حتی به طور ظاهری نیز بی طرفی خود را قبل از دور دوم انتخابات که دو هفته دیگر برگزار خواهد شد، حفظ نکرده است. سخنگوی وی در این باره توضیح داد که ماکرون، نماینده آن ارزش هایی است که برای [اتحادیه] اروپا از اهمیت بسیاری برخوردارند. موضوع بر سر "انتخاب بین دفاع از آنچه [اتحادیه] اروپا از آن حمایت می کند، و گزینه دیگری که نابودی [اتحادیه] اروپا را به دنبال خواهد داشت،" است.
بدون توافق بین برلین و پاریس، در اتحادیه اروپا پیشرفتی صورت نمی گیرد
صراحت غیردیپلماتیک یونکر علتی عمیق تر و عملگرایانه تر دارد. در عمل، می توان فرض کرد اقدام او هیچ آسیبی در بر نداشته است: کسانی که طرفدار اتحادیه اروپا هستند، از جهت گیری آقای یونکر برداشت بد نخواهند کرد. هر کسی که برخوردی خصمانه داشته باشد، احتمالاً به هر حال مارین لوپن را انتخاب می کرد. نکته اساسی دیگری وجود دارد: از دید یونکر، انتخابات فرانسه تعیین خواهد کرد آیا وی هنوز هم در بروکسل شغلی برای خود خواهد داشت یا خیر.
در ماه مارس، او در گزارشی غیر رسمی درباره آینده اتحادیه اروپا اعلام کر که در صورت پیروزی احتمالی لوپن که مخالف سرسخت اتحادیه اروپاست، این اتحادیه از هم خواهد گسیخت . اما اکنون در بروکسل می توان به آینده ای فراتر از سپتامبر اندیشید. بر اساس تجربیات پیشین، بدون وجود توافق و همکاری بین برلین و پاریس در این اتحادیه پیشرفت اندکی صورت می گیرد. اما اگر پس از انتخابات آلمان، آنگلا مرکل بار دیگر به سمت صدر اعظمی انتخاب شده یا مارتین شولتز به عنوان صدراعظم جدید منصوب شود، همکاری های جدید با ماکرون از سوی فرانسه موجب تحرک در اتحادیه اروپا خواهد شد. از دیدگاه بروکسل، این احتمال در واقع نوعی روزنه امید محسوب می شود.
برخی از ایده های ماکرون به احتمال زیاد با شک و تردید روبرو خواهد شد
با این حال، امکان دارد که ایده های ماکرون، رئیس جمهور احتمالی آینده برای بسیاری بیش از حد سختگیرانه و پیچیده باشد. به خصوص در ائتلاف پارلمانی حزب دمکرات مسیحی (CDU) برلین، ایده های این سیاستمدار 39 ساله درباره آینده اقتصادی و پولی اتحادیه با شک و تردید، اگر نه مقاومت شدید، روبرو خواهد شد. ماکرون می خواهد بودجه جداگانه ای را برای منطقه یورو تصویب کرده – و همچنین وزیران دارایی و پارلمان مخصوصی را برای منطقه یورو ایجاد کند. این فرانسوی نمی خواهد توزیع بودجه را در درجه اول به قوانین مالی، بلکه به مالیات و سیاست های اجتماعی ارتباط دهد. این که چگونه چنین چیزی دقیقاً ممکن خواهد شد، در برنامه انتخاباتی گنجانده نشده است.
برای چنین اصلاحات گسترده ای در هر صورت به انجام تغییراتی در معاهده اتحادیه اروپا نیاز خواهد بود که در فرانسه نیز به یک همه پرسی به رغم عدم قطعیت آن منجر خواهد شد. برلین می گوید حتی فقط به همین علت، چنین طرحی غیر واقعی و غیر قابل انجام می شود. اگرچه ولفگانگ شویبله، وزیر دارایی و عضو حزب دمکرات مسیحی (CDU) همواره می گوید او موافق تقویت منطقه یورو می باشد، اما بر خلاف ماکرون او می خواهد در ابتدا خطرات مالی در کشورهای عضو اتحادیه اروپا را پیش از ایجاد یک شکل دادن جدید به این اتحادیه، کاهش دهد. به همین دلیل، شوبل در مورد ایده ایجاد یک تضمین مالی مشترک شک و تردیدهایی دارد.
ایده های ماکرون به چالش کشیده می شوند
پیر موسکوویچی، کمیسر امور اقتصادی و پولی به ماکرون در این باره توصیه ای کرده است: "فرانسه باید ابتدا اعتبار خود را تقویت و تثبیت کند." در ارتباط با اتحادیه پولی، این سخن بدان معنی است که دولت جدید در پاریس باید از معیارهای پیمان ثبات به طور کامل و دقیق پیروی کند. موسکوویچی که خود نیز اهل فرانسه است، گفت: "فرانسه باید به قوانین احترام بگذارد." او در گذشته سمت وزیر دارایی دولت پاریس را بر عهده داشته و به عنوان یک سوسیالیست با مشکل تمایل به خرج مقادیر بیشتر از آنچه در بودجه مشخص شده، آشنا می باشد. با این وجود، برای موسکوویچی کاملا روشن است: تنها زمانی که فرانسه ثابت کند به تعهدات و پیمان های مالی خود پایبند است، می تواند بار دیگر نقش رهبری در اتحادیه اروپا را به عهده گیرد.
در بروکسل، این اعتقاد وجود دارد: همانند گذشته، طرح های پیشنهادی برای تعمیق اتحادیه پولی از سوی پاریس دریافت خواهند شد. مرکل و وزیر دارایی او به طور عمده از سوی کمیسیون اروپا بیش از حد به عنوان عاملی برای کند کردن روند این ادغام در نظر گرفته می شوند. سوال این است که بنابراین ماکرون چگونه می تواند دولت فدرال آلمان را متقاعد کند تا به معنای واقعی کلمه، برای [اتحادیه] اروپا بیشتر خرج کند؟
البته، او می تواند امید داشته باشد که شولتز به عنوان صدراعظم بعدی در برلین انتخاب شود، زیرا در آن صورت بسیاری از طرح های وی به احتمال زیاد با درهای باز روبرو خواهند شد. اگرچه حتی این نامزد عضو حزب سوسیال دمکرات (SPD) نیز می داند که اکثر آلمانی ها بر این باورند که فقط آنها برای "بروکسل" خرج می کنند، در حالی که دیگران همچنان فقط بدهی به بار می آورند.
به علاوه ماکرون نیز به طور قطع شریک چندان آسانی برای برلین نخواهد بود
روشن است که ماکرون نیز آن شریک آسانی که بسیاری از افراد در برلین مشتاق وی بودند، نخواهد بود. ایده های وی بسیار چالش برانگیز هستند. بسیاری از آنها نیز هنوز هم مبهم می باشند ، به ویژه که او برگزاری یک دوره مشاوره شش تا ده ماهه را در تمام کشورهای عضو اتحادیه اروپا پیشنهاد می کند. آنها باید یک نقشه راه را که به یک برنامه پنج ساله برای اروپا منجر شود، تهیه کنند. ماکرون همچنین باید درباره برخی پروژه های خود توضیح دهد که او دقیقاً چه چیزی را می خواهد. او باید حاضر به سازش باشد، زیرا در غیر این صورت او در پارلمان فرانسه شکست خواهد خورد، به ویژه که طی انتخابات آتی آن که در ماه ژوئن برگزار می شود، جنبش وی به نام " آن مارش - به پیش " به سختی خواهد توانست اکثریت را به دست آورد.
بنابراین بسیاری از سوالات هنوز بی پاسخ باقی مانده اند. از منظر آلمان نیز البته پرسش های بیشتری وجود دارد: ماکرون درباره مازاد تجاری جمهوری فدرال آلمان که وی در مبارزات انتخاباتی خود آن را مورد انتقاد قرار داده بود، چه نظری دارد؟ آیا او با کمیسیون اروپا که از سال ها پیش درباره مازاد تجاری آلمانی انتقاد کرده اما تا کنون به علت نداشتن متحدان قدرتمندی در میان کشورهای عضو به هیچ نتیجه ای نرسیده، در این زمینه متحد خواهد شد؟ یا اینکه ماکرون به شویبله خواهد پیوست و خواستار همکاری بیشتر بین دولت ها و محدود کردن قدرت کمیسیون خواهد شد؟
مقامات بروکسل در هر صورت امیدوارند که طرح های پیشنهادی آنان در رئیس جمهور ماکرون تأثیر بیشتری داشته باشد. این چهارشنبه آنان قصد دارند در چارچوب فعالیت های خود در زمینه اوراق سفید، یک دستور کار اجتماعی نیز برای اتحادیه اروپا ارائه دهند. از سوی برلین نشان دادن شور و شوق چندانی انتظار نمی رود.

 

 

Ein Präsident Macron könnte für die EU schwierig werden
• In Brüssel freut man sich über das gute Abschneiden Emmanuel Macrons bei der Wahl in Frankreich.
• Er gilt als europafreundlich. Trotzdem könnten seine Ideen für einige in Brüssel zu grell sein.
• Macron will unter anderem einen eigenen Haushalt für die Euro-Zone schaffen.
Daniel Brössler, Alexander Mühlauer,SZ,25.4.2017
Es gibt ein paar ungeschriebene Regeln in Brüssel, die normalerweise nicht verletzt werden. Die vielleicht wichtigste davon verlangt von der EU-Kommission, sich aus dem innenpolitischen Wettstreit in den Mitgliedstaaten herauszuhalten. Am Sonntagabend griff Kommissionspräsident Jean-Claude Juncker zum Telefonhörer, um diese Regel zu brechen.
Der Luxemburger rief bei Emmanuel Macron an und gratulierte ihm zu seinem Sieg bei der ersten Runde der französischen Präsidentenwahl. Nicht einmal formell will Juncker vor der Stichwahl in zwei Wochen Unparteilichkeit wahren. Macron repräsentiere die Werte, für die Europa stehe, begründete das sein Sprecher. Es gehe um "die Wahl zwischen der Verteidigung dessen, wofür Europa steht, und einer anderen Option, die danach trachtet, Europa zu zerstören".
Ohne Einvernehmen zwischen Berlin und Paris läuft in der EU wenig
Junckers undiplomatische Offenheit hat einen praktischen und einen tieferen Grund. Praktisch kann er davon ausgehen, keinen Schaden anzurichten: Wer der EU zugetan ist, wird Juncker seine Parteinahme nicht übel nehmen. Wer ihr feindlich gesinnt ist, wählt vermutlich ohnehin Marine Le Pen. Grundlegender ist eine andere Überlegung: Aus Junckers Sicht entscheidet sich bei der Wahl in Frankreich, ob es in Brüssel überhaupt noch einen Job gibt, der zu tun wäre.
Im März hat er ein Weißbuch zur Zukunft der EU vorgelegt, das nach einem Wahlsieg der EU-Feindin Le Pen obsolet wäre. Nun aber kann in Brüssel schon an die Zeit nach September gedacht werden. Ohne Einvernehmen zwischen Berlin und Paris läuft in der Union erfahrungsgemäß wenig. Wenn aber nach der Bundestagswahl Kanzlerin Angela Merkel wiedergewählt oder Martin Schulz zum neuen Kanzler bestimmt worden ist, dann soll das neue Duo mit Macron auf französischer Seite tatsächlich wieder etwas bewegen in der EU. Dies ist, von Brüssel aus betrachtet, das Licht am Ende des Tunnels.

Einige Vorstellungen Macrons dürften auf Skepsis stoßen
Es könnte allerdings gut sein, dass die Ideen eines möglichen Präsidenten Macron für viele zu grell sind. Besonders in der Berliner Unionsfraktion dürften die Vorstellungen des 39-Jährigen zur Zukunft der Wirtschafts- und Währungsunion auf Skepsis stoßen, wenn nicht gar auf erbitterten Widerstand. Macron will einen eigenen Haushalt für die Euro-Zone schaffen - samt Euro-Finanzminister und Parlament für den Währungsraum. Die Verteilung von Finanzmitteln will der Franzose nicht primär an die Einhaltung von Fiskalregeln, sondern an Besteuerung und Sozialpolitik knüpfen. Wie das genau funktionieren soll, lässt sich aus seinem Wahlprogramm jedoch nicht ablesen.
Für solch weitreichende Reformen wären auf jeden Fall EU-Vertragsänderungen nötig, die auch in Frankreich ein Referendum mit all seinen Unwägbarkeiten nach sich zögen. Allein deshalb seien diese Vorschläge unrealistisch, heißt es in Berlin. Bundesfinanzminister Wolfgang Schäuble (CDU) sagt zwar immer wieder, dass er für eine Stärkung der Euro-Zone sei, aber anders als Macron will er erst finanzielle Risiken in den EU-Staaten reduzieren, bevor über eine Vergemeinschaftung gesprochen wird. Aus diesem Grund zögert Schäuble etwa die Idee einer gemeinsamen Einlagensicherung weiter hinaus.
Macrons Ideen sind herausfordernd
Der für Wirtschaft und Währung zuständige EU-Kommissar Pierre Moscovici gibt Macron einen Rat: "Frankreich muss zuerst Glaubwürdigkeit herstellen." Umgemünzt auf die Währungsunion bedeutet dies, dass die neue Regierung in Paris dafür sorgen soll, die Kriterien des Stabilitätspakts einzuhalten. "Frankreich muss die Regeln respektieren", sagt der Franzose Moscovici. Er selbst war mal Finanzminister in Paris und kennt als Sozialist das Problem, dass man gerne mehr ausgeben würde, als der Etat hergibt. Trotzdem steht für Moscovici fest: Erst wenn Frankreich beweist, dass es sich an die fiskalpolitischen Vereinbarungen hält, kann es wieder eine Führungsrolle in der EU übernehmen.
In Brüssel ist man überzeugt: Wie schon in der Vergangenheit sollen die Vorschläge für eine Vertiefung der Währungsunion aus Paris kommen. Merkel und vor allem ihr Finanzminister werden in der EU-Kommission zu sehr als Integrationsbremser wahrgenommen. Die Frage ist deshalb, wie Macron die Bundesregierung davon überzeugen kann, im wahrsten Sinne des Wortes mehr für Europa zu geben?
Natürlich kann er darauf hoffen, dass der nächste Kanzler in Berlin Schulz heißt, dann dürfte er mit vielen Vorschlägen offene Türen einrennen. Wobei selbst der SPD-Kandidat weiß, dass die Mehrheit der Deutschen nichts weniger abkann als das Gefühl, dass sie nur Geld nach "Brüssel" überweisen, während andere weiter Schulden machen.

Auch Macron wäre kein ganz einfacher Partner für Berlin
Fest steht, dass Macron nicht der einfache Partner würde, den sich in Berlin so mancher ersehnt. Seine Ideen sind herausfordernd. Und viele davon sind noch vage, zumal er eine Konsultationsphase von sechs bis zehn Monaten in allen EU-Staaten vorschlägt. Sie soll eine Roadmap hervorbringen, die in einen Fünf-Jahres-Plan für Europa münden würde. Bei etlichen Vorhaben muss Macron noch erklären, was er genau will. Er muss Kompromisse eingehen, weil er sonst im französischen Parlament scheitern würde, bei dessen Wahl im Juni seine Bewegung En Marche! kaum eine Mehrheit erringen dürfte.
Viele offene Fragen also. Und aus deutscher Sicht gibt es natürlich noch diese: Wie hält es Macron mit dem Handelsüberschuss der Bundesrepublik, den er im Wahlkampf kritisiert hat? Wird er sich mit der EU-Kommission verbünden, die den deutschen Überschuss seit Jahren beklagt, dabei aber nichts erreicht hat, da ihr mächtige Verbündete in den Mitgliedsländern fehlen? Oder wird Macron sich Schäuble anschließen, der eine stärkere zwischenstaatliche Kooperation fordert und die Macht der Kommission beschneiden will?
Die Brüsseler Behörde hofft jedenfalls, dass ihre Vorschläge mit einem Präsidenten Macron mehr Durchschlagskraft haben werden. An diesem Mittwoch will sie im Rahmen ihrer Arbeiten am Weißbuch eine soziale Agenda für die EU vorstellen. Aus Berlin ist dazu wenig Begeisterung zu erwarten.

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید