اخبار

اهرم های مقاومت و سرنوشت هسته ای:علل مخالفت تهران با مذاکرات در این مرحله [زکریا ابوسلیسل، الاخبار (لبنان)، 14 مه 2019] (اداره کل رسانه های خارجی، مترجم: مهری بهرامی)

اهرم های مقاومت و سرنوشت هسته ای:علل مخالفت تهران با مذاکرات در این مرحله [زکریا ابوسلیسل، الاخبار (لبنان)، 14 مه 2019] (اداره کل رسانه های خارجی، مترجم: مهری بهرامی)
دونالد ترامپ تنها به تکرار دعوت خود از ایرانی ها برای حضور بر سر میز مذاکراه بدون اشاره به شروط سیزده گانه مایک پمپئو اکتفا نکرد بلکه شماره تلفنی را در اختیار سوئیسی ها قرار داد تا تهران از آن برای تماس با وی استفاده کند. تهران به نوبه خود وی را به اصلاح رفتار خود پیش از هر چیز دیگر دعوت کرد و عدم نیاز به شماره تلفن را یادآور شد. به باور حسن احمدیان،تحلیلگر سیاسی ایرانی، تهران زمانی وارد قمار مذاکرات توافق هسته ای شد که به این باور رسید واشنگتن از سیاست خود برای تغییر حکومت ایران عقب نشینی کرده است. احمدیان در گفتگو با الاخبار اشاره کرد سیاست تغییر حکومت برخی اوقات از زبان ترامپ به عنوان هدف اصلی کاخ سفید از اقدامات تنبیهی خود علیه ایران بیان می شود و این به نظر احمدیان در چارچوب فشار هایی علیه ایران قرار می گیرد که این کشور به خاطر آن ها سر میز مذاکرات حاضر نخواهد شد مگر این که واشنگتن یا گونه فشارها را کنار بگذارد چون ادامه این سیاست آمریکا به تقویت ایده تسلیم شدن ایران تحت فشار منجر خواهد شد.

اهرم های مقاومت و سرنوشت هسته ای: علل مخالفت تهران با مذاکرات در این مرحله
دونالد ترامپ تنها به تکرار دعوت خود از ایرانی ها برای حضور بر سر میز مذاکراه بدون اشاره به شروط سیزده گانه مایک پمپئو اکتفا نکرد بلکه شماره تلفنی را در اختیار سوئیسی ها قرار داد تا تهران از آن برای تماس با وی استفاده کند. تهران به نوبه خود وی را به اصلاح رفتار خود پیش از هر چیز دیگر دعوت کرد و عدم نیاز به شماره تلفن را یاأاور شد. بنابراین تا چه زمانی تهران بر تصمیم  خود در مخالفت با گفتگو پافشاری می کند؟
تهران سخنان اخیر رئیس جمهور آمریکا را وعده های توخالی دانست زیرا به باور یک منبع در وزارت امور خارجه ایران در گفتگو با الاخبار ایران رفتار دولت آمریکا را تجربه کرده است که به دنبال دستیابی به توافقی مبتنی بر اجبار، فشار، زور و پول است به علاوه این که بی اعتمادی ایران به آمریکا بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است.این منبع گفت رفتار ترامپ از این باور وی سرچشمه می گیرد که توافق هسته ای بدترین توافق تاریخ آمریکا بوده است. به خاطر این دولت ترامپ از همان ابتدای روی کار آمدن تلاش کرده است تا ایران را به سمت نقض این توافق سوق دهد، با این هدف که شکست در آن را به گردن جمهوری اسلامی بیندازد. وی گفت نمی توان با دولت ترامپ گفتگو کرد و این که گزینه مخالفت با گفتگو از سوی ایران تا زمانی ادامه می یابد که آمریکایی ها بازگشت و پایبندی خود را به توافق هسته ای اعلام کنند.
به باور حسن احمدیان،تحلیلگر سیاسی ایرانی، تهران زمانی وارد قمار مذاکرات توافق هسته ای شد که به این باور رسید واشنگتن از سیاست خود برای تغییر حکومت ایران عقب نشینی کرده است. احمدیان در گفتگو با الاخبار اشاره کرد سیاست تغییر حکومت برخی اوقات از زبان ترامپ به عنوان هدف اصلی کاخ سفید از اقدامات تنبیهی خود علیه ایران بیان می شود و این به نظر احمدیان در چارچوب فشار هایی علیه ایران قرار می گیرد که این کشور به خاطر آن ها سر میز مذاکرات حاضر نخواهد شد مگر این که واشنگتن یا گونه فشارها را کنار بگذارد چون ادامه این سیاست آمریکا به تقویت ایده تسلیم شدن ایران تحت فشار منجر خواهد شد.
از سوی دیگر بر تهران پوشیده نبود که دعوت های جدید ترامپ برای گفتگو با صف آرایی نظامی آمریکا در منطقه جغرافیایی پیرامون این کشور همزمان بوده است.  نخستین واکنش این کشور به این دعوت آمریکا به مذاکره از زبان یدالله جوانی، از فرماندهان سپاه پاسداران بیان شد وی تاکید کرد ایران هیچ مذاکره ای با آمریکایی  انجام نخواهد داد وی در در ادامه این سخنان قاطعانه خود گفت امروز کشورش شاهد اتفاق نظر و وحدت ملی بی نظیری برای ادامه مقاومت و پایداری راهبردی است. با وجود این که منبع گفته شده در وزارت امور خارجه ایران در گفتگو با الاخبار ارعاب نظامی [آمریکا] را در چارچوب جنگ روانی دانست که آمریکا تلاش می کند از طریق آن بر ایران فشار وارد کند. با وجود این هر گونه احتمالی ممکن روی دهد، در صورتی که توافق هسته ای به پایان خود برسد، زیرا منطقه به نظر این منبع پس از نابودی توافق هسته ای امن تر نخواهد بود. همچنین وی اشاره کرد ایران جنگ را آغاز نخواهد کرد اما توانمندی دفاعی اش بالا است و آمریکا می دانند ورود به جنگ با ایران به نفع آن کشور نیست.
درباره موضوع توافق هسته ای منبع گفته شده در وزارت امور خارجه ایران تاکید کرد دو ماه مهلت اعطا شده قابل تمدید نیست مگر در صورتی که به خواسته های ما پاسخ داده شود. وی افزود کشورهای اروپایی در دیدارهای خود به فراهم کردن راه حل های عملی و تاثیر گذار در 11 زمینه اظهار امیدواری کرده اند. وی اشاره کرد اقدامات پی در پی آمریکا در سایه عدم پایبندی اروپایی ها به وعده های خود باعث شد توافق هسته ای در وضعیت مناسب نباشد با وجود این به باور این منبع پنجره دیپلماسی هنوز باز است.
در مورد بخش اقتصادی در سطح آکادمیک و علمی اوضاع دشوار در بازارهای ایران، افق های گسترده ای را پیش روی کارشناسان اقتصادی برای تفکر درباره بهترین گزینه ها برای کاهش زیان های اقتصادی تحریم ها باز کرده است، اگر تهران نتواند از آن ها آنطور که امید می رود عبور کند. ایده های مطرح شده حول شعار شکوفایی تولید می گردد که به باور صباح زنگنه، در شرایط کنونی محتمل نیست. به باور او می توان عملکرد واقع گرایانه بهتری نسبت به دوران جنگ ایران و عراق داشت در صورتی که اجرای سیاست خودکفایی درباره تولیدات ضروری مانند آب، برق، انرژی و کالاهای اساسی اجرایی شود.
منبع: اداره کل رسانه های خارجی

  أوراق الصمود ومصیر الاتفاق النووی: أسباب رفض طهران التفاوض... مرحلیاً

    عالم إیران زکریا أبو سلیسل الثلاثاء 14 أیار 2019

    0

أوراق الصمود ومصیر الاتفاق النووی: أسباب رفض طهران التفاوض... مرحلیاً
یجزم مصدر فی الخارجیة الإیرانیة بأن خیار رفض التفاوض سیبقى مستمراً (الأناضول)

لم یکتف دونالد ترامب بتکرار دعوة الإیرانیین إلى طاولة المفاوضات، من دون أی إشارة منه إلى شروط مایک بومبیو الـ13، بل إنه أودع لدى السویسریین رقماً هاتفیاً کی تستخدمه طهران للاتصال به. الأخیرة، من جهتها، دعته إلى «تصحیح سلوکه قبل کل شیء»، وأعربت له عن «عدم حاجتها إلى أرقام هواتفه»، فإلى متى ستبقى متشبثة بقرار رفض التفاوض؟

«أُعلِن حظر التفاوض مع أمیرکا کما حظره الإمام الخمینی». بهذه الکلمات الصادرة على لسان رأس هرم القرار الإیرانی، المتمثل فی المرشد علی خامنئی، حسمت طهران موقفها من التفاوض مع واشنطن بعدما وجّه الرئیس الأمیرکی، دونالد ترامب، دعوته الأولى إلى إیران من أجل الجلوس إلى طاولة المفاوضات فی آب/ أغسطس 2018، وإعلانه فی الوقت ذاته انتظار اتصال من الإیرانیین یخبره بقبول الدعوة. دعوة لم تبق وحیدة، بعدما عاد ترامب نهایة الأسبوع الماضی وکرّرها فی مؤتمر صحافی فی البیت الأبیض، واعداً باتفاق عادل یضمن قوة إیران الاقتصادیة.

فی المقابل، لم ترَ طهران فی هذا الکلام الأمیرکی سوى أنه عبارة عن «وعود فارغة»، لأنها، کما یتحدث مصدر فی الخارجیة الإیرانیة لـ«الأخبار»، «جرّبت سلوک الإدارة الأمیرکیة القائم على البحث عن اتفاق یعتمد على الإکراه والضغط والقوة والمال»، إلى جانب ارتفاع منسوب عدم الثقة الإیرانیة بأمیرکا أکثر من أی وقت مضى. ویبیّن المصدر أن سلوک ترامب ینبع من «اعتقاده بأن الاتفاق النووی هو أسوأ اتفاق فی التاریخ الأمیرکی»، ومن أجل ما سبق، فإن «إدارة ترامب حاولت طوال الفترة الماضیة دفع إیران إلى انتهاک هذا الاتفاق بهدف إلقاء عبء إخفاقه على عاتق الجمهوریة الإسلامیة». وبناءً على ذلک، یخلص المصدر إلى أنه «لا یمکن التفاوض مع مثل هذه الحکومة»، جازماً بأن خیار رفض التفاوض من قِبَل إیران سیبقى مستمراً إلى أن «یُعلن الأمیرکیون عودتهم إلى إطار الاتفاق النووی، بالإضافة إلى التزامهم به».

    الأوروبیون یعتبرون الاتفاق النووی اتفاقاً أمنیاً أکثر من کونه اتفاقاً سیاسیاً


اتفاق یعتقد المحلل السیاسی الإیرانی، حسن أحمدیان، أن «طهران لم تخض غمار المباحثات المُفضیة إلیه قبل اقتناعها بعدول واشنطن عن سیاسة تغییر النظام». ویلفت أحمدیان، فی حدیث إلى «الأخبار»، إلى أن سیاسة تغییر النظام «ترد فی بعض الأحیان على لسان ترامب کهدف أساسی یسعى البیت الأبیض بإجراءاته العقابیة على إیران إلى تحقیقه»، وهذا برأیه یُصنَّف إیرانیاً فی خانة الضغوطات التی یتصور أحمدیان أن طهران لن تذهب إلى التفاوض مع واشنطن من دون إزالتها، لأن عکس ذلک سیؤدی إلى تعزیز فکرة «الانحناء الإیرانی تحت الضغط».
من جانب آخر، لم یغب عن طهران تزامن دعوات ترامب الجدیدة إلى الحوار مع الحشد العسکری الأمیرکی فی المنطقة المحیطة بالجغرافیا الإیرانیة. فجاء ردّها الأول على تلک الدعوة الأمیرکیة إلى المفاوضات على لسان نائب القائد العام للحرس الثوری، ید الله جوانی، الذی شدّد على أن إیران «لن تجری أی مفاوضات مع الأمیرکیین»، مُردفاً هذا الجزم بالتأکید أن بلاده «تشهد الیوم إجماعاً ووحدة وطنیة منقطعة النظیر لمواصلة الصمود الاستراتیجی». ورغم أن مصدر الخارجیة الإیرانیة وضع فی سیاق حدیثه إلى «الأخبار» التهویل العسکری فی سیاق «الحرب النفسیة» التی تحاول أمیرکا أن تضغط على إیران بها، فإنه أبقى «کل الاحتمالات مفتوحة» فی حال موت الاتفاق النووی، لأن المنطقة برأیه «لن تکون أکثر أماناً بعد موت الاتفاق». کما أنه یلفت إلى أن «إیران لن تبدأ بالحرب»، لکن «قوتها الدفاعیة عالیة»، والأمیرکیون «یعرفون أن الدخول فی حرب مع إیران لیس فی صالحهم».

مصیر الاتفاق النووی
فی الذکرى الأولى للانسحاب الأمیرکی من الاتفاق النووی، دشّنت طهران مساراً جدیداً فی التعاطی مع الاتفاق، ابتدأته بالامتناع عن بیع الیورانیوم المخصّب والماء الثقیل المنتجَین داخل مفاعلاتها النوویة، مُبیّنة أن اللجوء إلى تلک الإجراءات جاء بسبب المماطلة الأوروبیة فی تنفیذ الالتزامات المطلوبة لحمایة مصالح إیران المُتضمَّنة فی الاتفاق. وحذرت إیران، فی بیان صادر عن المجلس الأعلى للأمن القومی، الدول الأوروبیة من أنها إن لم تنفذ التزاماتها المتعلقة بالمجال النفطی والمصرفی، فإن هذه الخطوات ستُستتبع بعد ستین یوماً بتحدیث مفاعل الماء الثقیل فی آراک، إلى جانب تعلیق الالتزامات المفروضة على مستویات تخصیب الیورانیوم المحددة فی الاتفاق النووی بـ3.67 %. وحول ذلک یؤکد المصدر فی وزارة الخارجیة الإیرانیة لـ«الأخبار» أن «مهلة الشهرین غیر قابلة للتجدید، إلا فی حال تلبیة مطالبنا»، کاشفاً فی الوقت عینه أن الدول الأوروبیة أقرّت خلال مفاوضاتها مع إیران طیلة العام الماضی بأن «رفع العقوبات وضمان المزایا الاقتصادیة لطهران جزء حیوی من الاتفاق النووی». ویضیف: «على إثر هذا الإقرار، التزمت الدول الأوروبیة خلال لقاءاتها معنا بتوفیر حلول عملیة وفعالة تشمل 11 مجالاً، خصوصاً تلک المتعلقة بالنفط والبنوک»، مشیراً إلى أن «تتالی الإجراءات الأمیرکیة فی ظلّ عدم وفاء الأوروبیین بوعودهم، جعل الاتفاق النووی فی حال لیس بالجید». ورغم ما سبق، فإن المصدر یرى أن «النافذة الدبلوماسیة لا تزال مفتوحة»، بینما ترى صحیفة «همدلی» الإصلاحیة، فی تقریر لها، أن «الخیار الوحید أمام طهران هو التفاوض مع أمیرکا»، مبررةً ذلک بـ«غیاب التأثیر الفعال للجانب الأوروبی على الاتفاق النووی، فی ظلّ تبعیته لأمیرکا». لکن أحمدیان، من جهته، لا یرجّح سقوط طهران فی حضن إدارة ترامب أثناء بحثها عن بدائل التعاون الأوروبی، وإنما یحتمل حدوث «عودة إیرانیة إلى المربع الأول المتمثل فی الخروج من الاتفاق النووی».
لا یمکن للمجلس الأعلى للأمن القومی الإیرانی أن یقرر المضی قدماً فی اتجاه قد یُختتم بموت الاتفاق النووی، سواءً بخروج طهران منه أو بتنفیذها خطوات تفقده مضمونه، من دون أن یتدارس فی أروقته تبعات ذلک الاتجاه ومقومات البقاء فیه حتى تحقیق مصالح البلاد. وفی ظلّ استبعاد طهران للحرب، أقلّه خلال المرحلة الحالیة، فضلاً عن «عدم ورود أی مستجد یدعو طهران إلى التصعید العسکری أو استخدام نفوذها الإقلیمی للضغط»، کما یرى أحمدیان، فإن الجهد المبذول إیرانیاً لتحقیق تطلعاتها المعلنة یترکّز فی مستویَی الاقتصاد والسیاسة. سیاسیاً، یسعى الإیرانیون إلى إحداث اختراقات لصالحهم على الصعید الدولی من خلال إبداء «الاستعداد التام لمواصلة المشاورات مع بقیة أعضاء الاتفاق النووی على جمیع المستویات»، بحسب تأکیدات المصدر فی الخارجیة، الذی ینبّه إلى أن فرض عقوبات جدیدة على بلاده «سیضعف الاتفاق النووی وسیزیله عملیاً». ومن خلال تشخیص النظرة الأوروبیة إلى الاتفاق النووی، القائمة برأیه على أن «الأوروبیین یعتبرون الاتفاق النووی اتفاقاً أمنیاً أکثر من کونه اتفاقاً سیاسیاً»، یخلص المصدر إلى وجود ورقة ضغط تُضاف إلى الحقیبة الدیبلوماسیة الإیرانیة، ماهیتها أن «أوروبا والمنطقة ستُصاب بتأثیرات سلبیة إذا ما تمت إزالة الاتفاق النووی بشکل عملی من خلال عدم تفعیله بالکامل».

الملف الاقتصادی
فی موازاة المستویین السیاسی والدبلوماسی، تولی طهران أولویة قصوى للمستوى الاقتصادی، لِما له من تأثیرات إیجابیة أو سلبیة على الأوضاع المعیشیة، التی یُرهن بها نجاح أو فشل الاتجاهات المقرِّرة لسیاسة البلاد. وتتضاعف أهمیة هذا الجانب فی ظلّ قیام الولایات المتحدة بفرض عقوبات على الصادرات الإیرانیة غیر النفطیة (شملت قطاع المعادن الذی یقع بأیدی الشرکات الخاصة)، والتی یتغیّر سعرها بحسب العرض والطلب، الأمر الذی یُصعّب إمکانیة توفیر إحصاءات دقیقة لعائداتها السنویة، وفق ما یفید به الخبیر الاقتصادی الإیرانی، صباح زنغنة، قبل أن یُقدّر فی حدیثه إلى «الأخبار» قیمة هذه العوائد بـ«10 ملیارات یورو». حالة التضییق الأمیرکی التی تتصاعد تدریجیاً، والمترافقة مع التراجع المستمر فی قیمة العملة الإیرانیة (التومان) مقابل الدولار، جعلت إیران تعود مجدداً إلى سیاسة الالتفاف على العقوبات التی خبرتها جیداً. ورغم «زیادة الصعوبات فی طریق الالتفاف على العقوبات» بحسب ما یقرّ زنغنة، فإنه یلفت إلى أن تلک الطریق «أصبحت أکثر إنتاجیة، لأن العقوبات أحادیة ولیست دولیة».
أما على الصعید الأکادیمی والعلمی، فقد فتحت الأوضاع الصعبة فی الأسواق الإیرانیة الأفق واسعاً أمام الخبراء الاقتصادیین للتفکیر فی الخیارات الأنسب لتقلیل الخسائر المترتبة على الحصار الاقتصادی، إن لم تستطع إیران تجاوزه کما هو مأمول. الأفکار المطروحة تتمحور حول شعار «ازدهار الإنتاج» الذی أطلقه المرشد خامنئی على السنة الإیرانیة الحالیة، لکنها تتباین فی شأن القدرة على إنجاز الاعتماد على الذات بالشکل الکامل. وهو ما یسمیه صباح زنغنة «الاکتفاء الذاتی المطلق»، الذی یرى أنه «غیر وارد فی الوقت الحاضر»، عازیاً ذلک إلى «اعتماد الاقتصاد الإیرانی منذ خمسة عقود على النفط الذی قلّصته الحکومة فی الفترة الأخیرة إلى حوالى 30 ــــ 40 %، وعملت فی المقابل على تطویر الإنتاج الزراعی والخدمات». وهذا ما یُرجّح بحسب زنغنة «إمکانیة إنجاز أداء واقعی أفضل من زمن الحرب العراقیة ــــ الإیرانیة إذا ما تم تطبیق سیاسات الاکتفاء الذاتی فی کلٍّ من المنتجات الضروریة، کالماء والکهرباء والطاقة والسلع الأساسیة». أما الاکتفاء الذاتی فی ما هو أکثر من ذلک، فإنه یعتمد وفق تصوره على «تنمیة القطاع الخاص فی الدرجة الأولى، ومکافحة الفساد الإداری والمالی، واعتماد الطاقات الشبابیة فی تطویر المبادرات والمشاریع وتقنیة المعلومات والخدمات السیاحیة».

 

۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ ۱۲:۱۰

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید