اخبار

ماه های تعیین کننده در پرونده هسته ای ایران[زحالقة جمال، القدس العربی(انگلستان)، 28 ژوئیه 2020](اداره کل رسانه های خارجی؛ مهری بهرامی)

ماه های تعیین کننده در پرونده هسته ای ایران[زحالقة جمال، القدس العربی(انگلستان)، 28 ژوئیه 2020](اداره کل رسانه های خارجی؛ مهری بهرامی)
تنش زایی خطرناکی درباره برنامه هسته ای ایران وجود دارد. علت آن سه رویداد مهم پیش رو است:نخست نشست آژانس بین المللی انرژی اتمی در ماه سپتامبر برای بررسی پاسخ گویی یا عدم پاسخ گویی ایران به درخواست های آژانس. رویداد دوم پایان یافتن مدت زمان تحریم تسلیحاتی ایران و سومین رویداد و مهم ترین آنها انتخابات ریاست جمهوری آمریکا است.

ماه های تعیین کننده در پرونده هسته ای ایران
1-تنش زایی خطرناکی درباره برنامه هسته ای ایران وجود دارد. علت آن سه رویداد مهم پیش رو است:نخست نشست آژانس بین المللی انرژی اتمی در ماه سپتامبر برای بررسی پاسخ گویی یا عدم پاسخ گویی ایران به درخواست های آژانس. رویداد دوم پایان یافتن مدت زمان تحریم تسلیحاتی ایران و سومین رویداد و مهم ترین آنها انتخابات ریاست جمهوری آمریکا است.
2- برای اسرائیل هر سه این ها هم خطر و هم فرصت می باشد و در تلاش است تا از ماه های باقی مانده حضور ترامپ در قدرت در جهت بدست آوردن دستاوردهایی بهره ببرد.
3-آمریکا در حال وارد کردن فشار بر شورای حکام آژانس است تا قطعنامه ای را علیه ایران تصویب کند مبنی بر این که ایران معاهده منع گسترش سلاح اتمی را نقض کرده است و پرونده این کشور را به شورای امنیت ارسال کند.اسرائیل و آمریکا این فرصت را آخرین فرصت خود برای تشدید تحریم ها علیه ایران می دانند.با این وجود نشست شورای حکام چندان تعیین کننده نیست.
4-در ماه اکتبر تحریم تسلیحاتی ایران به پایان می رسد؛ اما آمریکا در حال تهیه پیش نویسی برای تمدید این تحریم ها است. آمریکا و اسرائیل درصدد بحران سازی عمدی هستند زیرا مشخص شده است که شورای امنیت این تحریم ها را تمدید نخواهد کرد.آنها در تلاش برای نابودی توافق هسته ای و بستن راه پیش روی دولت بعدی آمریکا برای ازسرگیری آن و زمینه سازی برای توافقی جدید طبق شروط خود هستند.
5-مهمترین رویداد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا است. اسرائیل تلاش می کند از زمان باقی مانده ترامپ برای انجام اقدامی مشترک به منظور لغو توافق هسته ای با ایران و انجام حملاتی علیه این کشور بهره برداری کند.درست است که همکاری های امنیتی  نظامی آمریکا و اسرائیل به رئیس جمهور این کشور مرتبط نیست؛اما در زمان ترامپ تفاهم هایی برای فراتر رفتن و فعالیت در راستای لغو توافق هسته ای،محاصره این کشور برای مجبور کردنش به دست برداشتن از برنامه دستیابی به سلاح اتمی صورت گرفت.
6-با وجود اشاره و تهدید به استفاده از گزینه نظامی اما راهبرد اصلی اسرائیل درخصوص دستیابی یا عدم دستیابی ایران به سلاح اتمی گزینه ای سیاسی یعنی تلاش برای متقاعد کردن رهبران ایران به دست برداشتن از برنامه هسته ای است. موساد راهبرد از کار انداختن برنامه هسته ای ایران را با پنج راهکار به شرح زیر توضیح داده است:فشار بین المللی،فشار سیاسی از طریق حمایت از مخالفان،فشار اقتصادی از طریق تحریم، فشار سایبری و فشار از طریق انجام عملیات های ترور و بمب گذاری.
7-بی تردید منافع عرب ها در خاورمیانه ای عاری از سلاح هسته ای است و این در درجه نخست به معنای خلع سلاح هسته ای اسرائیل می باشد. اکنون لحظات تاریخی است که در آن نیازمند راهبردی عربی برای گفتگو با ایران و توافق با این کشور برای به کارگیری تلاش ها در جهت خلع سلاح هسته ای اسرائیل و نیز پایبندی ایران به عدم ساخت سلاح هسته ای می باشیم.
منبع:اداره کل رسانه های خارجی

 أشهر حاسمة فی النووی الإیرانی

منذ 40 دقیقة
أشهر حاسمة فی النووی الإیرانی

جمال زحالقة
0
حجم الخط

فی جلسة الحکومة الإسرائیلیة فی إبریل الماضی، أخبر نتنیاهو الوزراء أنّ إیران تخفی المعلومات الحقیقیة عن تفشی وباء کورونا، وقال بأنّ لدیه شریطًا مصورا لسیارات شحن إیرانیة تلقی مئات الجثث فی مزبلة. طلب عدد من الوزراء مشاهدة الشریط، فأخبرهم نتنیاهو بأن رئیس مجلس الأمن القومی الإسرائیلی مئیر بن شابات، هو الذی أطلعه علیه وسیطلب منه تحویله لمن طلب، وفعلاً جرى تحویل الشریط للوزراء. وبعد انتشار خبر ما جرى فی الحکومة الإسرائیلیة، هاجت وسائل الاتصال الاجتماعی بأن الشریط مزیّف وأنه مأخوذ من مسلسل هولیوودی عام 2007 بعنوان «الوباء».
الحقیقة ان نتنیاهو مشغول أغلب وقته بالملف الإیرانی، ویتابع کل صغیرة وکبیرة تتعلق به، ویعتبره أهم وأخطر ما تواجهه إسرائیل. ویرى أنّ العنایة الإلهیة اختارته لإنقاذ شعب إسرائیل مما یسمیه الخطر الوجودی الإیرانی المحدق، وأنّ أی محاولة للتغییر وإنزاله عن الکرسی، الذی طال جلوسه علیه، لیس تلاعبًا بأمن إسرائیل فحسب، بل مخاطرة بمصیرها وحتى بوجودها.
نتنیاهو یعود ویکرر من على کل منصة «لن نسمح بکارثة ثانیة» فی إشارة إلى ان الخطر الإیرانی هو من نوع جریمة الإبادة النازیة، لتجییش المجتمع الإسرائیلی خلفه، والضغط على أوروبا فی النقطة الحساسة المؤلمة، وهو یرید ایضًا أن یترک انطباعًا بأن إسرائیل لن تسلّم بحصول إیران على سلاح نووی «مهما کلّف الأمر» حتى لو ادّى ذلک إلى حرب. ولو أن کلمة حرب لا تقال مباشرة، إلّا ان القیادات الإسرائیلیة لا تنفک عن التلمیح الصریح بأنّ «کل الإمکانیات مطروحة على الطاولة، وکل الإمکانیات تعنی عدم استثناء أی إمکانیة». إٍسرائیل، عملیًا، تصرخ أمام العالم «إمسکونی» قبل ارتکاب حماقة أو مغامرة مجنونة.
لقد جاءت سیاسة «إمسکونی» ببعض النتائج، فقد روى لیئون بانیتا وزیر الدفاع الأمریکی فی عهد أوباما، فی مقابلة مع القناة الأولى الإسرائیلیة الأسبوع الماضی، أن إیهود براک جاءه عام 2012، وأبلغه أن إسرائیل تفکّر فی ضرب إیران عسکریًا، فرد علیه بالقول إن «الولایات المتحدة تقوم بتطویر سلاح قوی یخترق المرافق الموجودة تحت الأرض، وبعد اطلاعه على تفاصیل مشروع تطویر هذا السلاح، اقتنع براک وتراجع». لقد قبضت إسرائیل فی عهد أوباما ثمن «تراجعها» عن شن حرب ضد إیران بتعمیق التعاون الأمنی بشکل غیر مسبوق، بما فی ذلک زیادة الدعم العسکری والحصول على أسلحة ذات قوّة تدمیریة عالیة، وربط مباشر بین أقمار التجسس الأمریکیة ومحطّات استقبال فی إسرائیل، بدون مرورها بالولایات المتحدة ذاتها، ما وفّر الحاجة لإطلاق عدد کبیر من الأقمار الصناعیة الإسرائیلیة.
اعتقد نتنیاهو، ومن لف حوله، أن مجیء دونالد ترامب إلى الحکم وإقناعه بالانسحاب من الاتفاق النووی مع إیران، إنجاز استراتیجی من النوع الثقیل ستکون له تداعیات کفیلة بوقف المشروع النووی الإیرانی، لکنّ الذی حدث هو العکس، حیث ردّت إیران على هذا الانسحاب، وعلى عقوبات «الحد الأقصى» الأمریکیة برفع وتیرة تخصیب الیورانیوم، بدون ان تخرق الاتفاق، الذی تمسکت به الدول الأخرى الموقّعة علیه. إسرائیل من جهتها تتهم إیران بخرق کل الاتفاقیات وبتسریع التحضیرات لامتلاک السلاح النووی، وکان آخرها تسریب المعلومات بأن البناء الذی جرى فیه التفجیر فی مفاعل نطنز، یحوی أجهزة طرد مرکزی متطوّرة وناجعة لتخصیب الیورانیوم، یمکن من خلالها تقصیر مدة وکمیة الإنتاج، ما یجعل إیران أقرب بکثیر للوصول إلى القدرة على إنتاج القنبلة النوویة.
تروّج وسائل الإعلام الإسرائیلیة والأمریکیة، أنّ جزءا من سلسلة التفجیرات والحرائق فی محطات تولید الطاقة، ومصانع ومرافق مختلفة، وأهمّها ما حدث فی مفاعل نطنز، هی من فعل الموساد الإسرائیلی. وزیر الأمن الإسرائیلی السابق افیغدور لیبرمان، اتهم نتنیاهو بأنّه سمح لرئیس الموساد یوسی کوهین، بتسریب معلومات أمنیة حساسة إلى صحیفة «نیویورک تایمز» لاعتبارات سیاسیة داخلیة، واعتبر ما سماه الانتقال من سیاسة «الضبابیة» إلى الثرثرة مسًّا خطیرًا بأمن إسرائیل. قد یکون المقصود من تغذیة وسائل الإعلام بتسریبات، أن الموساد هو المسؤول عن التفجیرات، هو الاستهلاک الداخلی، لکن لیس من المستبعد بالمرة، أن الهدف هو استدراج إیران إلى الرد، ومن ثمّ الرد على الرد، وخلق أزمة تستدعی حلًّا. ما یزعج إسرائیل أن إیران تتصرف بعقلانیة، ومن الصعب استدراجها وفقًا للأجندة الإسرائیلیة، وهی فی غایة الحذر مع اقتراب رفع الحظر على تصدیر واستیراد السلاح، وهی تنتظر بالأخص الانتخابات الأمریکیة وانتهاء حقبة ترامب، ولکن حتى لو بقی هناک اعتقاد بأنّه سیکون أقل تطرفًا فی موقفه من إیران، کما قدّر، مستشار الأمن القومی السابق، جون بولتون، فی کتابه الجدید.

    نتنیاهو مشغول بالملف الإیرانی، ویتابع کل صغیرة وکبیرة تتعلق به، ویعتبره أهم وأخطر ما تواجهه إسرائیل

فی کل الأحوال هناک تصعید خطیر بکل ما یتعلّق بالملف الإیرانی وبالأخص النووی. یأتی ذلک على خلفیة ثلاث محطّات مهمة مقبلة، أولها اجتماع الوکالة الدولیة للطاقة النوویة، فی سبتمبر المقبل، لبحث تجاوب أو عدم تجاوب إیران مع مطالب الوکالة. والمحطّة الثانیة هی انتهاء مدة الحظر المفروض على بیع أو استیراد الأسلحة من إیران. المحطّة الثالثة والأهم هی الانتخابات الأمریکیة. بالنسبة لإسرائیل کل واحدة من هذه المحطّات هی خطر وفرصة فی الوقت نفسه، وهی الآن فی مسعى مسعور (وغالبًا مستور) لاستغلال الأشهر المقبلة، وترامب فی السلطة، والخروج منها بمکاسب تمتد لسنوات. توجّه الولایات المتحدة ضغطًا هائلًا على مجلس محافظی الوکالة الدولیة للطاقة النوویة، لاتخاذ قرارات ضد إیران، بعد أن اتخذ هذا المجلس قرارًا، بمبادرة أوروبیة، یطلب من إیران دخول مراقبی وکالة الطاقة إلى موقعین مشتبهین بنشاط نووی لم تصرح عنهما من قبل، وتقدیم تفسیر لتواجد بقایا یورانیوم طبیعی فی موقع ثالث. هذه المرة الأولى منذ التوقیع على الاتفاق النووی، التی یتخذ فیها قرار من هذا النوع. أثار هذا القرار غضب إیران، مع إنه لا یشمل أی عقوبات علیها، لکن من المتوقع ان یجتمع مجلس المحافظین فی سبتمبر المقبل، وهناک ضغوط لاتخاذ قرار بأن إیران تخرق اتفاقیة عدم نشر الأسلحة النوویة وتحویل الموضوع الى مجلس الأمن. وترى کل من إسرائیل والولایات المتحدة أنها فرصة أخرى لتشدید الحصار على إیران وفرض المزید من العقوبات علیها. جلسة مجلس محافظی الوکالة الدولیة هی محطّة مهمّة لکنّها لیست حاسمة، فالمحطة التی تلیها أهم بکثیر.
ینتهی فی شهر أکتوبر المقبل مفعول حظر الأسلحة المفروض على إیران، الذی یمنع الاستیراد والتصدیر منها وإلیها. وبدأت الولایات المتحدة بالتحضیر لمسودة قرار لتمدید الحظر، معلنة أن رفعه یشکل خطرًا على الأمن والاستقرار فی منطقة الشرق الأوسط، ویهدّد أمن الولایات المتحدة نفسها. من جهة أخرى، وکما نشر، لن تسمح الصین وروسیا بتمریر قرار فی مجلس الأمن لتمدید الحظر. هنا تهدّد الولایات المتحدة باتباع «آلیة الزناد» وفق قرار مجلس الأمن 2231. وتعنی «آلیة الزناد» أن انسحاب أی طرف، یلغی رفع العقوبات ویعید التقییدات، التی سبقت الاتفاق النووی. وترد روسیا وإیران على ذلک بالقول إن الولایات المتحدة انسحبت من الاتفاق النووی ولم یعد یحق لها استعمال آلیة الزناد. من المؤکّد ان الولایات المتحدة (وإسرائیل معها وهی مع اسرائیل) تسعى إلى خلق «أزمة مقصودة» بعد أن تبین لها أن مجلس الأمن لن یجدد حظر الأسلحة، ما تراه کل من إسرائیل والولایات المتحدة خطرًا جدیًا، یفتح أمام إیران إمکانیات واسعة لتطویر قدراتها العسکریة، ولمواجهة ذلک تخطط الدولتان لخلق أزمة کبرى فی مسعى لتفکیک الاتفاق النووی من أساسه، وسد الطریق على إدارة أمریکیة مقبلة للعودة إلیه، وفتح الباب لاتفاق جدید یستوفی الشروط الإسرائیلیة والأمریکیة.
لعل المحطّة الأهم، التی تنتظرها إیران ویخشاها نتنیاهو هی الانتخابات الأمریکیة فی نوفمبر المقبل. وتسعى إسرائیل الى استغلال الزمن الترامبی المضمون حتى الانتخابات، للقیام بعمل مشترک إسرائیلی أمریکی لإلغاء الاتفاق النووی وتوجیه ضربات لإیران. وقد صرّح بنیامین نتنیاهو قبل أیام ان إیران تشکل خطرًا على إسرائیل فی ثلاثة مجالات: تطویر السلاح النووی، وإنتاج صواریخ دقیقة، والتموضع فی سوریا. هناک بالطبع تعاون أمنى وعسکری واستراتیجی بین الولایات المتحدة وإسرائیل، لا یتعلق بمن یجلس فی البیت الأبیض، ولکن فی عهد ترامب هناک تفاهمات تتجاوز هذا التعاون، وفی مقدمتها التوافق على العمل على إلغاء الاتفاق النووی، وخنق إیران لإجبارها على التراجع عن مشروع امتلاک القدرة على إنتاج سلاح نووی. إیران تنتظر ذهاب ترامب وتهدیداته وعقوباته، وإسرائیل تخشى أن تدرکها الانتخابات الامریکیة وهی لم تنجز ما ترید فی الأشهر القریبة.
رغم التلویح والتهدید بالخیار العسکری، إلّا ان الاستراتیجیة الإسرائیلیة الأساسیة تنطلق من أن قرار امتلاک إیران، أو عدم امتلاکها سلاحًا نوویًا هو خیار سیاسی، ما یعنی صبّ کل الجهود لـ»إقناع» القیادة الإیرانیة بالتراجع عن المشروع النووی. وقد وضع هذا المبدأ، رئیس الموساد السابق تامیر بیدرو، وتبنّاه رئیسه الحالی یوسی کوهین. وقد فصّل الموساد هذه الاستراتیجیة، لتعطیل المشروع النووی، فیما یسمّى سیاسة «خمسة أرجل»: ضغط دولی، ضغط سیاسی بدعم المعارضة، ضغط اقتصادی من خلال حصار وعقوبات، ضغط إلکترونی باستخدام تقنیات السایبر، وضغط عنیف بالقیام بعملیات اغتیال وتفجیرات. وتستند هذه الاستراتیجیة إلى تعاون وثیق مع الولایات المتحدة، وصل فی عهد ترامب إلى اندماج شبه کامل فی استهداف أمریکی إسرائیلی لإیران وقدراتها العسکریة القائمة والمقبلة.
الأشهر المقبلة ستکون ساخنة، وربّما ساخنة جدًّا، والسؤال لماذا یقف العالم العربی موقف المتفرج، أو الداعم للحلف الإسرائیلی الأمریکی. ما هی مصلحة العرب أصلًا فی هذه القضیة. لا شکّ بأن مصلحتهم أن یکون الشرق الأوسط خالیًا من السلاح النووی، وهذا یعنی أولًا نزع السلاح النووی من إسرائیل، فهو لیس مشروعًا مستقبلیًا بل حقیقة واقعة تهدّد أمن شعوب المنطقة کافة. هذه لحظات تاریخیة تتطلب استراتیجیة عربیة تبدأ بالحوار مع إیران والاتفاق معها على توجیه الجهود لنزع السلاح النووی الإسرائیلی، مع التزام إیران بعدم تطویر أسلحة نوویة إذا تحقّق ذلک. إذ کیف یمکن ان نطلب من إیران وقف مشروعها النووی وإسرائیل تمتلک مئات القنابل الذریة؟

۸ مرداد ۱۳۹۹ ۱۱:۳۷

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید